Denge Kasabası fikri basit bir sorudan doğdu: Çocuklara sistem düşüncesini nasıl hissettirebiliriz? Soyut bağlantıları anlatmak yerine, birbirine bağlı ihtiyaçları olan somut bir yer kurmak istedik. Bir kasaba; suyu, tarlaları, evleri ve belediyesiyle tam da böyle bir sistem.
İlk senaryo olarak su krizini seçmemiz tesadüf değil. Su; tarımı, bütçeyi, çevreyi ve günlük yaşamı aynı anda etkileyen bir kaynak. Tek bir doğru cevabı olmayan, her çözümün bir bedeli olan gerçek bir problem. Tam da çocukların üzerinde düşünmesini istediğimiz türden.
Kanıt önce, karar sonra
Oyunun çekirdek döngüsü kasıtlı olarak yavaş tasarlandı. Oyuncu önce kasabayı gezer, sonra farklı türde bilgi kaynaklarını karşılaştırır: uzman görüşü, ölçüm verisi, paydaş beklentisi ve doğrulanmamış iddia. Karar ancak bu incelemeden sonra gelir. Amaç cevabı bulmak değil; doğru soruları sormayı öğrenmek.
Karakterler dekor değil; her biri farklı bir paydaş perspektifi taşır. Çiftçi Rıza'nın kaygısı ile Mühendis Aylin'in verisi bazen aynı yönü, bazen farklı yönleri gösterir. Karar verirken hepsinin masada olması gerekir — gerçek hayattaki gibi.
- Oyuncu en fazla üç müdahale seçer ve 50 birimlik bütçeyi aşamaz.
- Kararını hazır gerekçe seçenekleriyle savunur ve güven düzeyini belirtir.
- Sonuçlar geldikten sonra yeni bir kanıt sunulur ve plan bir kez revize edilebilir.
- Oturum sonunda izlenen adımlar özetlenir; bu, doğrulanmış bir puan değil, gözlenen davranış izidir.
Bugün yayında olan sürüm bir prototip: öğretmen paneli, tamamlanmış öğretmen rehberi ve çok oyunculu kullanım henüz yok. Bunları pilot okul çalışmalarıyla doğrulamayı hedefliyoruz. Bu yazı dizisinde tasarım sürecini şeffaf şekilde paylaşmaya devam edeceğiz.